Historia Domecka sięga czasów wczesnośredniowiecznych. Właśnie w tych czasach na naszym terenie istniało prastare grodzisko, którym naukowcy interesowali się już w XIX w. Teren ten nie został wtedy dokładnie przebadany. W 1994 roku archeologowie z Muzeum Śląska Opolskiego próbowali znaleźć ślady przeszłości. Udało im się zebrać fragmenty polepy, drobne ułamki naczyń glinianych oraz krzemień.

Legenda o powstaniu Domecka głosi, że na południowym zachodzie dzisiejszych terenów (aktualnie Pucnik - przysiółek Domecka) znajdował się gród. Grodek ten zbudowany był na bagnach, na sztucznym nasypie i był grodem mieszkaniowo-obronnym, który zamieszkiwała jedna rodzina. Legenda ta jest związana głównie z tym grodem. Głosi ona, że na miejscu grodziska znajdował się zamek, w którym mieszkał Graf von Reichenbach. Pewnego dnia zamek zapadł się pod ziemię i nikt go więcej nie widział.
Nazwę Domecka można wyprowadzić od pierwotnego osiedla, małego domu, w którym przebywał prawdopodobnie stróż przyległych dóbr. Pierwsza wzmianka z 1296 roku traktuje o tym, że Domecko płaci dziesięcinę biskupowi wrocławskiemu. W 1443 roku właścicielem wsi był Erenberg, w 1550 ( wg. innego źródła 1535 ) jest własnością Mikołaja Buchty, od którego kupili wieś bracia Joachim, Henryk i Łukasz Buchtowie ( bracia nabyli także pobliskie Ochodze ). Jak podają zapiski w 1723 roku wieś posiadała 10 wolnych kmieci, 6 wolnych ludzi i kuźnię. W 1783 roku we wsi nie było już wolnych kmieci, lecz 29 zagrodników. W 1865 roku w Domecku mieszkało 42 zagrodników i 50 chałupników. Wieś liczyła wówczas 247 mieszkańców. W roku 1910 powierzchnia wsi wynosiła 429,8ha; domów mieszkalnych 157, ludności 966.
Dawniej miejscowość nosiła nazwę Dometzko a w roku 1936 władze niemieckie przemianowały ją na Althaus.